Traineeship

Dag 5

Vandaag alweer de laatste dag op deze inspirerende plek. We starten de dag bij de biologieles van 9th grade. In de klas werken de leerlingen zelfstandig aan het curriculum. Een meisje heeft als opdracht gekregen om ons in het Engels de werking van het hart toe te lichten. Zij neemt een aantal van ons daarvoor mee naar een andere ruimte. Hier staat een flatscreen met 3D brillen op ons te wachten. We zetten de brillen op en er gaat een wereld voor ons open. Ze legt het hart namelijk uit aan de hand van het programma Sensavis. We kunnen het hart vanuit alle hoeken bekijken en kunnen ook allerlei functies in -en uitschakelen. Het meisje vertelt ons ontzettend gepassioneerd over haar onderzoek naar het hart. Vervolgens verkennen we samen alle mogelijkheden van Sensavis. Zo kijken we naar de opbouw van een vulkaanuitbarsting, een beeldende uitleg over de stelling van pythagoras, de opbouw van planeten en fotosynthese. Het is duidelijk voor ons dat dit programma een grote kans is voor ons onderwijs. Na de boeiende uitleg over dit programma lopen we terug naar het lokaal. Alle kinderen zijn daar hard aan het werk. Veera laat ons van alles zien. Ze toont ons een indrukwekkende presentatie over het Finse landschap. Zij heeft dit op haar eigen manier gecombineerd met haar talent voor muziek. Het uiteindelijke product (een video) is indrukwekkend. Echter blijft Veera kritisch naar haar eigen werk en blijft zij kijken naar de punten die ze nog kan verbeteren. Ze wilt namelijk graag goede resultaten halen. Wanneer ze namelijk het curriculum sneller goed doorloopt, krijgt ze nog meer tijd om met haar talent bezig te zijn: bassgitaar. Ze laat dan ook met enige trots haar cijferlijst aan ons zien. Deze lijst is ongelooflijk goed. Ze staat overal een tien voor behalve voor haar gedrag, daarvoor krijgt ze een 9. De passie en doelgerichtheid van Veera straalt overal vanaf. Vervolgens laat ze ons zien hoe het leerlingvolgsysteem eruit ziet. Het systeem heeft veel weg van het nederlandse Magister. Leuk om te zien dat zij zelf de eigenaar is van deze pagina, maar dat ook ouders en leerkrachten hierin met elkaar communiceren. Voor ons wordt nu duidelijk hoe de opdrachten uitgezet worden. De leerkracht plaatst een aantal vragen op het leerlingvolgsysteem geclusterd per categorie. De leerling mag deels zelf kiezen met welk onderdeel ze aan de slag willen gaan. De opdrachten worden zoveel mogelijk toegeplist op de nabije omgeving. Het curriculum beschrijft bijvoorbeeld dat de leerlingen in 9th grade iets moeten leren over planten. De leerkracht zet dan een opdracht klaar over planten uit de omgeving. De kinderen gaan in hun omgeving op zoek naar deze planten en verwerken de gegevens in hun uiteindelijke product. Dit vullen zij aan met informatie vanuit het boek en andere bronnen. Veera toont ons vervolgens de toetskalender. De kinderen vanaf 7th grade hebben namelijk regelmatig toetsen. Deze toetsen worden door de leerkrachf zelf ontworpen en zijn enkel een instrument om de begin -en eindsituatie te meten. Er is hier geen druk van buitenaf op het toetsen. Ook is er mailverkeer zichtbaar tussen leerkracht en ouders. Ouders komen hier namelijk slechts zelden naar school. Het vertrouwen in de school en de kinderen is namelijk enorm. De Finnen zijn er van overtuigd dat er goed gewerkt op school en ouders voelen dan ook nauwelijks de drang om de school vanuit kritisch oogpunt te bekijken. Ouders komen ongeveer 2 keer per jaar naar school en spreken dan over de ontwikkeling van hun kind. op het gebied van educatief partnerschap zijn hier dan ook hele andere idealen. Opvallend aan deze school is het feit dat de kinderen uit grote gezinnen komen. 50% van de gezinnen is hier streng gelovig en anticonceptie is hier dan ook niet gebruikelijk. Het is geen uitzondering dat er vanuit een gezin in ieder leerjaar een leerling zit. De ouders en school hebben dan ook logischerwijs een nauwe band ook al is dit in het dagelijkse schoolbeeld niet direct zichtbaar. Jukka weet bijvoorbeeld van ieder gezin hoe de thuissituatie ervoor staat. Jukka vertelt dat zij niet op huisbezoek gaan omdat ze elkaar als gemeenschap gewoon kennen. Na de biologieles ga ik met een klein deel van de trainees mee met Jukka naar zijn andere school. We rijden ongeveer een kwartiertje en komen dan aan bij een klein schooltje. We rijden over een hobbelig besneeuwd pad terwijl Jukka ons vertelt dat het grootste deel van de leerlingen van deze school aan de overkant van het water woont. In de winter lopen deze kinderen (onder toeziend oog van de ijsmeester) zelf naar school. In de zomer varen ze met een klein bootje oo en neer om de kinderen op te halen. Als we de school binnenlopen is het voor ons direct zichtbaar dat het een meer traditionele school is. Van binnen lijkt de school op onze oudere schoolgebouwen. Desondanks spreekt Jukka met even grote trots over deze school als over de andere school. Kinderen zitten vanwege het kleine leerlingenaantal in combinatiegroepen. Een hecht team van 5 personeelsleden werkt hier met grote passie. We lopen een rondje langs de verschillende klassen. Direct wordt ook hier de grote rust direct weer opgemerkt. Als we de eerste klas binnen stappen merken we dat de kinderen al de hele ochtend op ons hebben gewacht. Het is voor hen een hele happening dat ze buitenlanders ontmoeten. Veel Finnen gaan namelijk niet naar het buitenland op vakantie. Soms is dit vanuit financiĆ«le redenen, maar hoofdzakelijk zien de Finnen er het nut niet van in; het is toch nergens beter dan hier? In de zomermaanden is hier namelijk twee maanden lang een groot feest waarbij weinig geslapen wordt. Dit omdat de zon in die maanden niet onder gaat. Na het rondje door de school spreken we in de teamkamer met het team en Jukka. We hebben een interessant gesprek over differentiatie. Dit is voor ons namelijk nog niet helemaal helder. We weten dat leerlingen zelf het tempo bepalen, maar wat wordt er gedaan met de sterke leerlingen? En hoe werkt het hier dan met de instructie aan combinatiegroepen? Het team vertelt ons dat ze hier meer met boeken werken dan in de andere school. Op deze manier zorgen ze ervoor dat de kinderen zelfstandig verder kunnen wanneer de leerkracht bezig is met het andere leerjaar. Het uitdagen van sterke leerlingen ziet Jukka nog als onderontwikkeld. Samen met het parlement is hij momenteel bezig met het aanbod voor deze doelgroep. Wij zijn er echter van overtuigd dat de sterke leerling hier alsnog voldoende uitdaging vindt omdat er veel talenten aangesproken worden en zij een grote keizevrijheid hebben. Jukka geeft aan dat ouders hem soms wel vragen of een leerling een groep over mag slaan omdat ze bijvoorbeeld al vroeg kunnen lezen en schrijven. Echter geeft Jukka aan dit eigenlijk nooit te doen. Opnieuw ligt hier namelijk ook weer de focus op het ontwikkelen van sociale vaardigheden. De didactische voorsprong is ondergeschikt hieraan. Eenmaal terug op Yli-IIN staat het warme eten al op ons te wachten. Vandaag staat er rijst met kipkerrie op het menu. Al even zien we dat er kinderen op ons staan te wachten. Zij wachten netjes tot onze borden leeg zijn en komen dan naar ons toe. Katharina vraagt of we straks naar de muziekles komen kijken en Pekka en zijn vriendjes willen graag met ons op de foto. Ze vertellen dat ze het ontzettend jammer vinden dat we weg gaan en dat ze hopen dat we nog eens terug komen. (meer…)

Door Rianne Boer, geleden
Finlandreis

Dag 3

Gisteren hebben we de school al wat beter leren kennen. Vandaag vertrokken we alweer vroeg naar Ylil-il. We voelen ons ondertussen al helemaal thuis. Alle deuren stonden deze ochtend voor ons open en we mochten Lees verder…

Door Rianne Boer, geleden